سه ، دو ، يك

تيك تاك ، تيك تاك...

هيچی تغيير نكرده. درسته هرجا نگاه می كنی همه چيز روشنه.آسمان و زمين و آب.

همه چيز آبــی و  ســبز و سرخ.درســته بوی تازگی همه جا پيچيده. درســته هوا پر از

تنفس بهاره ، اما برای من هيچی تغيير نكرده. روزها به همون بی مزگی قبل هستن.

تو مغــزم يه عالمه فكــر و خيال دارن رژه مــی رن بـه خيلی چيزها فكــر می كنــم و به

خيلی چيزهای ديگه نه...

تازگی ها به يه نقطه كور رسيدم از همــه چيز خسته شــدم ، از همه چيز.حوصــله كار

كردن ندارم حوصله تو خونه موندن هم ندارم!

كسی می دونه چه جوری می شه يه گره كور رو،كه با دندون هم باز نمی شه ، باز كرد؟