|
ما تمام عمر خواب بودیم و نمی دانستیم ، آنگاه که بیدار شدیم دوباره شب بود! ---------------------------------------------------------------- * دعا کنیم برای تمام آنهایی که دردمندند ، که غصه دارند ، که عزیز ترین هایشان یا نیستند یا سلامتی شان را از دست داده اند. برای آنها که دیگر نیستند ولی عکس ها و خاطراتشان که جای پایشان که عطر نفس هایشان تا ابد جاریست. ** دلتنگم و غمگین.چگونه به دوستی که خواهر ۲۷ ساله اش فوت کرده باید تسلیت گفت؟
«اوایل کوچک بود. یعنی من اینطور فکر می کردم. اما بعد بزرگ و بزرگ تر شد.آن قدر بزرگ که دیگر نمی شد آن را در غزلی یا قصه ای یا حتی دلی حبس کرد. حجم اش بزرگ تر از دل شد و من همیشه از چیزهایی که حجم شان بزرگ تر از دل می شود ، می ترسم. از چیزهایی که برای نگاه کردن شان - بس که بزرگ اند - باید فاصله بگیرم ، می ترسم. از وقتی که فهمیدم ابعاد بزرگی اش را نمی توانم با کلمات اندازه بگیرم و یا در دوستت دارم خلاصه اش کنم ، به شدت ترسیده ام. از حقارت خودم لج ام گرفته است.از ناتوانی و کوچکی روح ام. فکر می کردم همیشه کوچک تر از من باقی خواهد ماند. " از کتاب : حکایت عشقی بی قاف،بی شین ، بی نقطه - مصطفی مستور "
|
About![]()
زاده ي بيست و چهارمين روز از بهمن ِ سرد .سي و پنج روز پيش از بهار!عاشق حال و هواي پاييز ِ مهربان ، باران، آسمان و درخت . ناگزير از تابستان تفتيده ي اهواز... Categories
شعر
ندا در وبلاگ پائولو کوئلیو
ايسنا |